pr OoRIC., IVN. LIB. I1. 106

nim om nes fuerunt Patres ſunt appellati, poſterl eorum atritii. Imperatores autem Pattitiam dignitatem extu- ü lerunt, principum patres vocitantes patritios 2 Inſtit. guaibus mollis ius pat. pot ſol.hj. limufamilias. Ci de con- ſalihus,L.vIt.lib.ii. C&σ Aut hen. de dihn. hil. & 8ᷓ. generæ iter 0.G otitur autem dubium non parvum, fuetintpe pig- ter illos centum Romuli temporibus alii patritiiꝰ nam i- Go cum Tito Tatio fcedere, regnoque conſociatꝰ credi- bile videturex Tatii, Sabinorumqznumero aliquot in pa⸗ tres lectos, id, quod Livius confitmare videtur cum ait primo volumine ſublato Romulo, Sabinos in Senatuà Veteribus diſſenſiſle Romanis, quod ſuarum partiume- bem fieri æquum cenſebant, cum poſt intexitum Ta ii 4 nemo regnaſſet Sabinorum. Aſſerit etiam Dionyſius cõᷣ- ve niſſe inter eos, vt ſorti committèrent vtti Regem no⸗ minatent. ea lege.vt qui ſorte Regem eſſent prolaturial⸗ terius pattis hominem prodetent. ita cum nominatio Vobtigillet Komanis Numam Pompilium Sabinum ho- minem Regem eſſe delectum. Augetur difficultas, nam Hoſtilius Alba diruta plebi civitatem dedit Romanam. primores 0 in patres Tullios, Clelios, Geganios, Cu- iacios, aliolque eiuſdem dignitatis. Valerius etiam pub- licola Conſul populi iuſſu dicixur Appium Claulum,. quem poſtea dixete Claudium juſſu popult feciſſe patriti⸗ um. Si autem plures patritii fuetunt intereunte Romulo, ¶quomodo ad intetregem prodendum decem tantum de- curiæ coierunt? Nam neque etedi par eſt, quempiam àRo- mulo dignitate privatum, vt Sabini ſuſtituetentur, ec Sabinos mottem Romanorum expectaſſe, vt in demor- tuotum locum inter patritios aſetiberentur. vnde mihi quidem coniicere licet coeundi munus vetetum Roma- norum proprium fuiſſe, qui à Romulo lecti fuerant, cæ- tera communia cum teliquis, velcerte veterum pattitio- rum propꝛia ſacta fuiſſe, quod ad me attinet, quod pro certo affitmare poſſim nihil habeo,ſuo igitur quiſq; fiua· tur judicio. Tarquinius, qui ptiſcus eſt cognominatus,

0