De JúRE: NuAruRrRÆ. 49

dun n, bonitate ſua confirmatus fuillet_-5 aburi perinde,silsac uti Verbó : Non ératis quinonpoflet-pecetare; fed qyi pole ſet rfófiPtccare. “ Qyó ipſointer dignita tés Imaginis diVihæ difcrebat hæc ab im thortalitate, impaſlibilitate ac trangyvillita- te conſcientiæ y qvæ fichomini integro in“ erarit, uus pro arbitrio fuó-( immediate) abuti non poſſêr.

CTAS FEXHAaC éauúſa Deus ipſe Protopla- los inf Rarite&fitatis præcepto négativó gg) a péeccatd retraßebat (De lienonts éumedas Gen. 11, i7. Minc atbórilla pro prió gvaſi nomitevetita dicitur, *Aliave- “fSpeécata ij qvæ os ad ägenduta adverſus nhti&lepein diſpotieté; comitati, juvarc» potetánt „cum omninò -cómmitrerepo+ tuériñit 7 (qyemadmödumañté comeſtio® nem fruQus vetiii) peccarúnt infidelitate » inóbediéñril} ſuperbià, ) Deus dubio pró- icul- eós præceptis juris naturalis verant Bis noùû deſtitüit, |

999) Pulendarf. iù prafat, Libli dé Ofic. ſripeva

fluni pütat, zr expreſſe pracepta nega FVa ſantiantur eo lati," in.98o nulli pravacnptdines ad taliaipattanda prt’ | pellunt, Sed exemplo bujus legis diz vinæ pofrivæ diſcimus » ſufficere ad illá “Núócienda libertaten contraxictatisagen“ di bona perindeac.mula y ctſi ad HæxCnu=

Ja dgtur inclinatio« $. 4/1: